– Ford, ile jest kapsuł ratunkowych?

– Ani jednej.
– Dobrze policzyłeś?
– Dwa razy.

W tle siedzi Deadline, przegląda dzisiejszy dziennik. Waits wyje. Odgłos gotującej się wody, szafka, lodówka (powoli), pokrywka (porcelana), łyżka-kubek, łyżka-kubek (otrzepać), lodówka (trzask).
Zapach kawy (C₈H₁₀N₄O₂₎.

W lekko α-douglasylo-ß-fenylo-adamsowym nastroju, ucząc się dla jakiś perspektyw i zastanawiając się, czemu ludzie z rysunku mówili, że by poprawić perspektywę, wystarczy się przesiąść.
Mam coraz większą ochotę czytać Kinga/Reichs i coraz mniejszą dywagować na temat global warming (nie żebym kiedykolwiek jakąkolwiek miała). I pomyśleć, że w tym samym czasie ludzie spacerują po Kairze/NYC albo chociaż czytają poezję amerykańską.